رفتنت را با کدامین قلم بر صفحه وجودم بنگارم و با کدامین صبر تحمل کنم . ان قدر بگویم که یاس ها نیز در غم رفتنت گریان شده اند و مرثیه نبودنت را برایم سروده اند تو ای سپیده لحظه های قشنگ و ای فانوس شب های ظلمات زندگی برگرد و با بودنت شادی را مهمان وجود خسته ام کن .
نظرات شما عزیزان: